Reklama Magnum Junior
Reklama Magnum Junior
Nagłówek Reklama Nagłówek Reklama Nagłówek Reklama

Niepokojące zachowanie 4,5 rocznego dziecka

13 stycznia 2013

Treść pytania: 

Witam Panią;
Przypadkiem trafiłam na to forum, szukałam informacji na temat nadpobudliwości psychoruchowej.
Kilka czynników/zachowań, który znalazłam w artykule odpowiadają „obrazowi” mojego synka, a mianowicie:

•poród przedwczesny.
•choroba w wieku 3 tygodni– sepsa
•błędy wychowawcze rodziców i pedagogów;
•brak konsekwencji w wychowywaniu dziecka;
•obgryza paznokcie, bawi się siusiakiem
•w rozmowie czasami zmienia temat;
•ma wybuchy niekontrolowanej złości; często jest konfliktowe, uparte i agresywne.

 

Jednak są też czynności, które mojemu Kubusiowi nie sprawiają kłopotów, np.

•nie ma trudności w kopaniu i łapaniu piłki, nauce jazdy na rowerze;
•potrafi zapinać guziki;
•pięknie rysuje.

Z Kubusiem trudniej się pracuje niż z jego siostrami (bliźniaczką i rok młodszą siostrą). Pierwszy rok w przedszkolu był zachwycający, nie było sygnałów, że Kuba może mieć jakiekolwiek kłopoty, jego końcowa opinia po zakończeniu pierwszego roku brzmiała bardzo obiecująco, m.in. pięknie rysuje, ma doskonałą pamięć, świetnie tańczy, ale w trudnych sytuacjach reaguje płaczem. W drugim roku przedszkola, zmieniła się jedna z Pań wychowawczyń i zaczęły się „nasilać” niepokojące sytuacje. Praktycznie z dnia na dzień jest coraz gorzej, z dnia na dzień otrzymujemy sygnały jak bardzo Kuba przeszkadza w zajęciach, m.in. bije dzieci – dłońmi i zabawkami, przedrzeźnia się wychowawcy powtarzając jego słowa, podczas zajęć przeszkadza, zaczepia dzieci, turla się, biega – nie pomagają upominania. Ostatnio, gdy wychowawca wziął Kubę na kolana, aby go uspokoić, napluł w twarz Pani wychowawczyni.

Podobno też wydaje dziwne dźwięki, a gdy jest przeprowadzana z nim rozmowa, nie patrzy na rozmówcę, śmieje się, szuka jakiegoś innego zainteresowania. Niestety, podobnie jest też w domu. Zauważyłam, że t